บันทึกบทที่ 1 ของนายแดนดิน

06.00 น. ตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความสดใส เดินออกมายืนตรงระเบียงพร้อมสูดอากาศยามเช้าอัดเข้าปอดสามครั้ง มองไกลออกไปบนทางด่วนรามอินทรา-อาจณรงค์ เห็นรถวิ่งขวักไขว่เร็วจี๋ เท่านั้นเองก็รีบเดินกลับเข้าห้องทันที

06.15 เปิดทีวีดูข่าวสรยุทธ์ บอกต้นวาสนาออกดอกช่วงหน้าร้อน โดยปกติแล้ววาสนาจะผลิดอกในช่วงปลายฤดูหนาว จากนั้นก็มีคลิปวิดีโอยานอวกาศประหลาดบินว่อนเป็นฝูงอยู่บนน่านฟ้าประเทศญี่ปุ่น ประหลาดขึ้นทุกวันโลกของเรา

06.30 น. รีดชุดทำงานด้วยความเบื่อหน่ายเช่นเคย อยากหาใครสักคนมารีดให้แล้วสิ จากนั้นก็เดินไปอาบน้ำ เสร็จแล้วก็แต่งชุดอันแสนอึดอัดนั้นอีกครั้ง

08.30 น. ออกจากคอนโดท่ามกลางเปลวแดดที่แผดเผาอย่างเริงแรง เดินผ่านผู้คนหลากหลาย ข้ามถนนที่อัดแน่นด้วยยานพาหนะหลากสี เข้าโลตัสสัมผัสความฉ่ำเย็นของอวลไอแอร์ ตรงไปห้องน้ำ สำรวจตัวเองผ่านกระจกบานทะเล่ออีกหน ก่อนเดินเบียดผู้คนขึ้นรถไฟฟ้าอย่างมาดมั่น หลายคนดูรีบเร่ง พอประตูรถไฟ้ฟ้าปิดดังปัง ความเงียบก็แผ่ซ่านอยู่รอบตัวเรา ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นหนุ่มสาวออฟฟิศ มีเครื่อง BB, iPhone อยู่ในมือเกือบทุกคนและมีหูฟังเสียบคาหูสองข้างนั้นเหมือนกันไปหมด ต่างฟังเพลงและก้มหน้าแช็ตกันอย่างไม่สนใจใคร ส่วนเราก้มหน้าอ่านหนังสือ How to have kick-ass ideas ของ Chris Barez Brown ตรงช่องประตูด้านในที่มีกระจกแก้วกั้นระหว่างคนนั่งกับคนยืนด้วยใจจดจ่อ

09.00 ขบวนรถไฟฟ้าทะยานพุ่งมาจอดตรงสถานีสยาม เดินเบียดผู้คนออกจากประตูรถไฟฟ้าสายสุขุมวิท เดินลงบันไดเลื่อน แล้วไปยืนอยู่ข้างเสาตรงชานชาลามุ่งสู่สายสีลม หนุ่มสาวออฟฟิศยังคงยืนต่อแถวกันเรียงรายและยามเจ้าเก่าก็ขยันเป่านกหวีดเหลือเกิน

09.20 น. รถไฟวิ่งมาถึงสถานีช่องนนทรีย์ เดินลงจากสถานี้นั้นอย่างรีบเร่ง เห็นขอทานผู้หญิงนั่งเอาไม้ตีขวดร้องเพลงโยเยฟังไม่ได้สรรพ หลายคนโยนเศษตังค์ลงไปในขันสีเก่ามอซออย่างแสนอนาถใจ

09.30 เดินเข้ามาในตึกป่าโซ่ทาวเวอร์ ขึ้นลิฟท์สู่ชั้น 12 เดินผ่านออฟฟิศของบริษัทแห่งหนึ่ง แอบมองเข้าไปในออฟฟิศนั้นเผื่อจะเห็นนางอัปสรสักคน แต่ดันเจอนางอับเฉาหญิงแก่คราวแม่นั่งน่าบึ้งตึงอยู่บนโต๊ะทำงานเลยรีบหันหน้ากลับแล้วตรงดิ่งเข้าออฟฟิศของตัวเองทันทีทันใด

09.40 เปิดคอมเสร็จ ชงกาแฟมานั่งจิบเบาๆ ยังไม่มีใครเข้าออฟฟิศ นั่งเช็คเมล์ไปสักพัก พนักงานหลายคนเริ่มทยอยกันเข้ามา ทักทายกันตามมารยาทเหมือนเช่นเคย แล้วงานอันซ้ำซากจำเจก็เริ่มขึ้นอีกหน

10.00 แม่บ้านวัยห้าสิบเข้ามาทำความสะอาด ทักทายแกเหมือนเช่นทุกวัน แล้วเราก็คุยกันถึงต้นวาสนาที่ออกดอกในหน้าร้อนและสภาพอากาศของโลกที่กลับตาลปัตรสิ้นเชิง ส่วนพนักงานคนอื่นๆ ต่างก็หน้าดำคร่ำเคร่งอยู่กับโปรเจคท์เร่งด่วนของวัน

13.15 ถึงเวลาพักเที่ยง เดินเข้าซอยละลายทรัพย์ เบียดกับสาวออฟฟิศคนหนึ่ง กลิ่นหอมโชยชายติดเสื้อจนไม่อยากซัก รับประทานอาหารเสร็จก็กลับเข้าทำงานทันทีทันใดเพราะกลัวว่างานจะเสร็จไม่ทันแล้วต้องอยู่เฝ้าออฟฟิศอีก

13.45 candidate ตำแหน่ง Web Designer มานั่งรออยุ่ในออฟฟิศ นั่งสัมภาษณ์กับผู้บริหารชาวเกาหลี ประทับใจคนนี้เป็นพิเศษ ชอบงาน Graphic Design แบบ Animation Character ประสบการณ์ทำงานแค่สองปีแต่ศักยภาพสู้คนที่มีประสบการณ์ห้าปีได้สบาย หลังสัมภาษณ์เสร็จ Boss ชาวเกาหลีบอกว่าคนนี้แหละใช่เลย แต่ปัญหาคือไม่ค่อยสันทัดพวก HTML สักเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร Programmer ฉลาดเป็นกรดของบริษัทคงไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

19.15 ออกจากออฟฟิศด้วยความสดใส ไม่เครียดเหมือนวันก่อนๆ นั่งบีทีเอสกลับบ้านท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตาเหมือนเช่นเคย พอมาถึงสถานีอ่อนนุช ก็เดินลงไปซื้อกับข้าวที่ตลาด เจอ Asher และแฟนใหม่จึงทักทายและพูดคุยพอหอมปากหอมคอ ก่อนซื้อข้าวเหนียวปีกไก่ทอดมากิน อ้อ...ไม่ลืมแวะซื้อเบียร์สิงห์สองขวดเล็กพอกระดกกลับมากินที่คอนโด พอมาถึงที่คอนโดเห็นประกาศบอกว่าสัญญาณโทรทัศน์ขัดข้องเนื่องจากดาวเทียมไทยคมออกนอกวงโคจรต้องใช้เวลาแก้ไขอีกประมาณสี่ชั่วโมง แต่พอขึ้นมาถึงห้อง เปิดทีวีก็ยังเป็นปกติ ดูข่าวช่อง TNN บอกว่าดาวเทียมไทยคมขัดข้องทำให้หลายคนคิดว่าเกิดการปฏิวัติ เห็นทีต้องเตรียมมาม่ามาเก็บไว้เพิ่มแล้วล่ะ ภายหลังอาบน้ำเสร็จสรรพ ก็กระดกเจ้าสองขวดนั้นหมดเกลี้ยงแล้วมานั่งสร้างบล็อกนี้พร้อมบันทึกแรกภาย หลังหยุดเขียนไดอารี่ออนไลน์ไปร่วมปีกว่า กลับมาอีกครั้งในช่วงไตรมาสสองแห่งปี พร้อมความหวังและพลังที่จะก้าวเดินสู่ความฝันของตัวเองอย่างไม่ระทดท้อ

บันทึก ณ คอนโดเดอะลิงค์ สุขุมวิท 50

22.30 น.

นายแดนดิน